Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zwiedzanie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zwiedzanie. Pokaż wszystkie posty

środa, 18 września 2019

Dębki 11. Puck.

Pogoda była przyjemna, momentami nawet letnio było. :) Wybraliśmy się do Pucka, zobaczyliśmy Stare Miasto, kościół farny, Muzeum Ziemi Puckiej oraz port jachtowy. 

Muszę powiedzieć, że w czasie tego pobytu nad morzem udało się nam zobaczyć całkiem sporo ciekawych miejsc. Odwiedziliśmy też stare miejscówki (wieża widokowa w okolicy Żarnowca, Jastrzębia Góra). Nawet zmienność pogody nie wpłynęła jakoś mocno na pozytywny odbiór całości. :) 

Pozdrawiam!

poniedziałek, 16 września 2019

Dębki 9. Władysławowo. Jastrzębia Góra.

Odwiedziliśmy we Władysławowie mojego brata ciotecznego i jego mamę. Chwilę pochodziliśmy razem, potem już sami pokręciliśmy się po tym mieście. Bardzo spodobała mi się Aleja Gwiazd związana ze sportem. Z tego co wyczytałem w Sieci odbyło się już 19 edycji odsłaniania tych gwiazd. 

Podeszliśmy też do Ośrodka Przygotowań Olimpijskich w Cetniewie, Staruszek ok. 30 lat temu był tam jako działacz z ramienia Polskiego Związku Bokserskiego. 

Na koniec zdecydowaliśmy się pojechać do Jastrzębiej Góry, gdzie ostatni raz byliśmy z 15 lat temu. Wiele się zmieniło, jednak ośrodek ,,Bałtyk", w którym mieszkaliśmy niewiele się zmienił (przeszedł tylko spod Ministerstwa Finansów pod zarząd jakiejś Krajowej Szkoły Skarbowości- co za nazwa!).  

Dziś polecam: Dead Crown (black metal, ambient), Dead Infection (goregrind) oraz Death (death metal, techniczny death metal, metal progresywny). 

Pozdrawiam!

czwartek, 12 września 2019

Dębki 5. Wejherowo.

Podjechaliśmy do tego miasta, bo pogoda znów sobie z nas robiła żarty. Raz było deszczowo, raz słonecznie. 

Byliśmy w Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki, pobliskim parku, a także przy jednej z kapliczek należących do Kalwarii Wejherowskiej. Ogólnie mówiąc polecam to miejsce, bo jest co robić. 

Pozdrawiam!

poniedziałek, 15 października 2018

Hiszpania część 6.

29 września byliśmy na drugiej wycieczce, tym razem w Sewilli. 

Pierwszym przystankiem był Plac Hiszpański, do którego doszliśmy o ile pamięć mnie nie myli przez park Marii Luisy (bo mógł to być któryś z kolejnych punktów programu). Muszę powiedzieć, że początkowo nie zrobił ten plac jakiegoś większego wrażenia na mnie, dopiero jak przeglądałem zdjęcia zobaczyłem co nieco więcej w nim. 

Następnie poszliśmy do kościoła El Salvador. I tu już nastąpił mój pierwszy nokaut związany z architekturą miejsca. Jednak największy zachwyt miał jeszcze nadejść. 

Przeszliśmy małymi uliczkami byłej dzielnicy żydowskiej, aż dotarliśmy do katedry (pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny). Muszę powiedzieć, że już z zewnątrz robiła wrażenie, po wejściu zachwyt tylko rósł, wspaniały plac z drzewkami pomarańczowymi (chyba?). Wnętrze to już zupełna jazda bez trzymanki, co chwila nowe doznania, bodźce, elementy architektoniczne do podziwiania. Każdy kolejny fragment większy, wspanialszy od poprzedniego. Ilość zdobień, złota, detali wszelakich powoduje niemal zawrót głowy. Jedynym chyba momentem, który zapamiętałem był grobowiec Krzysztofa Kolumba. Reszta to czyste emocje związane z podziwianiem tak niezwykłego miejsca (z kilkoma rekordami Guinnessa powiązanymi z wielkością katedry). Na koniec weszliśmy na Giraldę (dawny minaret), wspinaczka właściwie nie była męcząca, bowiem zamiast schodów było ok. 40 podestów połączonych dość delikatnie wspinającymi się podejściami. Tylko ostatni kawałek był ze schodami. Trafiliśmy akurat na moment, gdy zaczęły dzwony bić, z wrażenia i głośności dźwięku mało nie wróciłem na sam dół wieży. :) Sam widok na Sewillę można streścić jako wszechobecna biel z drobnymi wstawkami w innych kolorach. Gdy wracaliśmy do autokaru widzieliśmy jeszcze parlament Andaluzji i mur Królewskiej Fabryki Cygar. 

Do Sewilli była jedna pani przewodnik, która opowiedziała nam w czasie jazdy sporo o historii Hiszpanii i regionu, dzięki czemu wiele rzeczy ułożyło mi się w logiczną całość. Jednak najlepsze historie miała dla nas druga pani przewodnik, będąca historykiem sztuki. Niektórzy narzekali na nadmiar informacji, dla mnie były to najlepiej podane informacje od paru ładnych lat. 








Pozdrawiam!

środa, 12 września 2018

Już w domu.

Wczoraj wróciliśmy do domu, podróż zajęła nam nieco więcej czasu niż ta nad morze, jednak stwierdziliśmy, że nie mamy się do czego spieszyć. 

Muszę powiedzieć, że odrobinę za długo byliśmy nad Bałtykiem, bowiem w ostatnim tygodniu miałem już przesyt plaży. Chyba po prostu nie za bardzo nadaję się do leżenia/chodzenia po piachu i niczego specjalnego ponad to. Odwiedziliśmy takie ogrody w Dobrzycy, trzeci raz, za każdym czuję się zaskoczony przez nowe odmiany roślin, kolory itp. Podjechaliśmy też do Darłowa, a na sam koniec pobytu do Sarbinowa. Najadłem się lodów, gofrów i tego typu rzeczy na cały rok. :D Co ciekawe przytyłem jedynie 400 gramów. Jakiś Matrix, albo coś, gdzie znikały zjedzone kalorie. 

Dziś wybrałem się na rower i od razu 15 kilometrów udało mi się zrobić. Pewnie to od tego chodzenia po piachu, co mi tak przestało pasować nogi sobie wyrobiłem. 

Pozdrawiam!

sobota, 28 lipca 2018

Po powrocie.

Wróciliśmy już do domu. Muszę powiedzieć, że ten czas spędzony w okolicach Rymanowa był bardzo udany. Odwiedziliśmy sporo ciekawych miejsc, parę razy byliśmy w Rymanowie, Iwoniczu, zwiedzaliśmy wystawę prac Zdzisława Beksińskiego w Sanoku, też w tym mieście zobaczyliśmy skansen. Pojechaliśmy do Bóbrki, gdzie zwiedziliśmy muzeum związane z przemysłem naftowym i gazowniczym. Ogólnie rzecz ujmując właściwie każdego dnia coś innego zobaczyliśmy. 

Rano koło 9 w radio usłyszałem wiadomość o śmierci Kory Jackowskiej. Muszę powiedzieć, że nie uwierzyłem od razu, myślałem, że mi się to śni czy coś. Dopiero w Sieci sprawdziłem i potwierdziła się ta informacja. Właściwie to nawet teraz jeszcze do mnie to w pełni nie dotarło. 

Pozdrawiam!   

wtorek, 3 lipca 2018

W domu.

Jestem już w domu, wczoraj miałem wizytę u okulisty, dlatego nie mogłem napisać notki. Sama wizyta wypadła bardzo dobrze, bowiem już drugi rok nie muszę zmieniać okularów. Jutro mam ostatnią wizytę wakacyjną u lekarzy, tym razem idę do pani doktor pulmonolog.

Wyjazd udał się dość dobrze, chłonąłem przede wszystkim atmosferę lasu, raz nawet widziałem zająca na drodze. W tym aspekcie nie mogę narzekać. Jednak jak zwykle nieco nawalił pierwiastek międzyludzki, bo wujek przez palenie papierosów i swojego rodzaju cynizm na dłuższą metę jest ciężki w obejściu. 

Byliśmy w Pułtusku, muszę powiedzieć, że rynek zrobił na mnie spore wrażenie, nie mówiąc już o zamku biskupim. 

Z racji mundialu chcieliśmy śledzić choć część meczy, jednak telewizor odmówił współpracy. Technik przyjeżdżał chyba ze trzy razy, został wymieniony dekoder i nic to nie dało specjalnie. Dopiero ostatni raz dał efekt w postaci działającego telewizora i śliwy pod okiem Staruszka (nieuważnie rozkładał drabinę dla tego specjalisty, ta zrobiła w tył zwrot i składając uderzyła Staruszka pod oko). Muszę powiedzieć, że duże wrażenie zrobił na mnie mecz Polski z Kolumbią jaki miałem okazję słuchać w radio, pierwszy raz uczestniczyłem w czymś takim. Zupełnie inne wrażenia jak w telewizji. 

Faza finałowa mundialu moim zdaniem robi wrażenie. Najciekawszy mecz był chyba wczoraj jak Japonia walczyła z Belgią. Byłem za Japonią, bo przypomniało mi się takie anime pt. ,,Kapitan Jastrząb". Belgowie jednak wygrali zasłużenie, nie ma co do tego wątpliwości. 

Pozdrawiam!

czwartek, 10 maja 2018

Wystawa w MN.

Wczoraj nie działo się nic godnego uwagi, dlatego nie było notki, nawet krótkiej. 

Dziś z kolei byłem z Rodzicielką w MN. Najpierw poszliśmy na obiad, potem zwiedziliśmy wystawę z eksponatami z terenów Wicekrólestwa Peru. Muszę przyznać, że na co dzień raczej nie mam możliwości obcowania ze sztuką Ameryki Południowej, nawet z taką, gdzie jednak widać pewne wpływy europejskie. Wszystkie obiekty były dobrze opisane, najważniejsze były dodatkowe informacje, takie ciekawostki swoiste, szkoda, że przy wszystkich eksponatach nie jest stosowany taki system. 

Dziś polecam z Bandcampa: Makka Dubba (dub, reggae), Maegi (heavy metal, power metal, metal progresywny) oraz Maxa Tannone (hip-hop, rap). 

Pozdrawiam!

wtorek, 27 lutego 2018

Po zwiedzaniu. Refleksja o książce.

Dziś tak jak pisałem w ostatniej notce byliśmy w Muzeum Narodowym na wystawie o Ignacym Paderewskim. Całość zrobiła na mnie średnie wrażenie, widocznie spodziewałem się czegoś innego. Nie mniej muszę powiedzieć, że liczba eksponatów robi wrażenie, oprócz przedmiotów związanych wprost z Paderewskim były też dzieła sztuki z jego kolekcji, dyplomy, listy z gratulacjami, pamiątki związane z jego polityczną karierą itp. Na pewno jacyś więksi pasjonaci historii i polityki niż ja znajdą na tej wystawie wiele interesujących treści związanych z tym wybitnym Polakiem. 

W sklepiku jaki jest w Muzeum znalazłem książkę, która wzbudziła we mnie dość skrajne emocje. Chodzi mi o nową pozycję związaną ze Zdzisławem Beksińskim. Tym razem dostajemy tom z mailami (prywatnymi, żeby nie było wątpliwości) jakie ten malarz wymienił z niejakim Łukaszem Banachem, który jest artystą sztuk wizualnych tworzącym do dziś. Wydaje mi się, że to jest zbyt daleko idąca ingerencja w życie twórcy, owszem Zdzisław Beksiński był bardzo znany, z tego powodu jego prywatność była w pewnej mierze ograniczona. Nie wydaje mi się jednak, by właściwym było publikowanie jego prywatnej korespondencji, szczególnie w sytuacji, gdy on sam nic nie może nam powiedzieć, zaprotestować, wpłynąć na kształt książki itp. Wystarczy mi wiedza o nim jaką dostałem w książce pani Grzebałkowskiej i w książce pana Weissa o Tomaszu Beksińskim. Bowiem z nich wyłania się portret twórcy, z zachowaniem odpowiedniej skali wejścia w jego życie. Z tych powodów nie kupiłem tej książki. 

Pozdrawiam!

niedziela, 22 października 2017

Po spotkaniu. Rozjechany przez Panterę.

Jako Leniwa Klucha zwlokłem się z łóżka koło 8, zacząłem szykować się do wyjścia, na miejsce spotkania dotarłem po 9 (bliżej 10). Pogoda sprawiła nam pewnego psikusa, bowiem zaczęło kropić, po szybkich zakupach żelków, napojów itp. ruszyliśmy we czwórkę do tramwaju, aby zwiedzić Muzeum Powstania Warszawskiego. Znów zrobiło ono na mnie wielkie wrażenie, bowiem w jakimś tam stopniu historie życia moich Dziadków i Babć wiąże się zarówno z wojną jak i samym Powstaniem. Po zwiedzaniu jak wyszliśmy na zewnątrz okazało się, że pogoda się poprawia, pojechaliśmy więc pod Stadion Narodowy, pokręciliśmy się wokół przez chwilę, przy okazji wygłupialiśmy się jak nie wiem. :) Następnym krokiem było jedzenie, tym razem kebab w całkiem niezłej lokalizacji. Po obiedzie ruszyliśmy w kierunku Starego Miasta, jednak deszcz przybrał na sile tak, że nie dało się chodzić właściwie bez przemoczenia się w całości. Wróciliśmy więc do Złotych Tarasów, gdzie pokręciliśmy się w oczekiwaniu na poprawę pogody. W międzyczasie byliśmy jeszcze w McDonaldzie na napojach mlecznych. Koło 19 pogoda poprawiła się na tyle, że korzystając z metra i autobusu podjechaliśmy pod Zamek Królewski. Koło 20 byliśmy już w okolicy dworca, razem zaczekaliśmy na pociąg po czym się rozstaliśmy. Jak dla mnie spotkanie było idealne, czas spędzony na tej wyciecze na długo zostanie w mojej pamięci. Dostałem od Julii kubek na zły humor, który zmienia się z takiej ,,zaciętej" buźki na uśmiechniętą. Z kolei Julia z dziećmi odjechała z pluszowym boćkiem, który dostał imię Edek i paroma innymi pamiątkami. Dzięki jeszcze raz za chęć przyjazdu i takie spędzenie ze mną czasu. :) Pozdrawiam Cię Siostro. :-* 
                                                                                                                                                               
Wysłuchałem dziś płyty grupy Pantera pt. ,,Official Live: 101 Proof". Muszę powiedzieć, że dawno nie słuchałem tak znakomitego albumu z koncertu. Czułem się tak, jakbym uczestniczył w tak zacnym zdarzeniu w wykonaniu tej nie istniejącej dziś grupy. Można nawet powiedzieć, że cała muzyczna ścieżka doprowadziła mnie do wrażenia latania w ,,mosh pit", ewentualnie w ,,ścianie śmierci". Do tego kawałki spowodowały u mnie ostry head banging, co w ostateczności pozwoliło mi dać 10/10/ Zostałem rozjechany przez Panterę. :D I dobrze mi z tym.

Pozdrawiam!

piątek, 20 października 2017

Spotkanie.

Jutro może nie być notki, bowiem będę oprowadzał po Warszawie moją Siostrę z bloga Julię i jej dwójkę najstarszych dzieci. Mam nadzieję, że pogoda będzie znośna, a całe zwiedzanie na długo zapadnie wszystkim w pamięci. :) Już nie mogę się doczekać na to spotkanie.

Pozdrawiam!

poniedziałek, 25 września 2017

,,Kradzieje" i łobuzy. Wieczorowe spacery.

Okropnie denerwują mnie ,,kradzieje", których jest jakoś więcej w moim bloku i w bloku przylegającym do tego mojego. Ostatnio jak ze Staruszkiem w piwnicy byliśmy odkryliśmy kradzież paru żarówek, oświetlającej schody i co najmniej dwóch na korytarzu. Kurczę, przecież żarówka to nie jest święty Graal, do tego nie kosztuje przecież nie wiadomo ile. A przez takich ,,kradziejów" można się zabić prawie schodząc bez latarki (zwłaszcza jak się nie wie o kradzieży). Dziś z kolei okazało się, że ktoś ukradł ,,pokazowe" płytki, chodzi chyba o glazurę lub terakotę przyniesioną przez kogoś na pokaz dla kogoś i odłożoną na parapet na klatce schodowej. Administracja tamtego bloku przylegającego do naszego aż napisała apel z prośbą o zwrot tych płytek. Tak samo jak w przypadku żarówek nie za bardzo wiem co można zrobić z kilkoma płytkami ceramicznymi, do tego zapewne w kilku różnych kolorach. Przypomniało mi się też jak jedna sąsiadka, która już nie mieszka obok nas stawiała kiedyś wózek swojego synka na tej klatce co te płytki zginęły. Wózek pożyczyła od jakiejś koleżanki, nie był ani nowy, ani też zniszczony. Jednak komuś nie spodobało się trzymanie wózka na tyle, że postanowił odciąć rączki od niego. Co ważne wózek stał w takim miejscu, by nikomu nie wadził, na naszej klatce właściwie nie dało się go wcisnąć, do kawalerki tej sąsiadki też średnio wchodził. A przecież można było napisać kartkę z prośbą o zabranie sprzętu jeśli komuś już tak bardzo wadził. Może się jednak mylę? 

Byłem dziś z Rodzicielką na pierwszym zabiegu na jej ostrogę na pięcie. Podobno jak na razie efekt jest. Przeszedłem się w tak zwanym międzyczasie na Krakowskie Przedmieście i uzmysłowiłem sobie jak dawno mnie tam nie było. :) Całe ciągi komunikacyjne w tamtej okolicy są moim zdaniem już tak ładnie zagospodarowane, że tylko łazić i podziwiać. Wracaliśmy już po ciemku do domu i w sumie cieszyłem się z towarzystwa, bo miejscami ciemno było, że aż strach. :D

Pozdrawiam!