Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ciekawie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ciekawie. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 13 lipca 2026

,,Samuraje. Prawdziwa historia".

 Przeczytałem tę książkę z ciekawością. Spełniła moje oczekiwania w pełni.

Autor z wykształcenia jest grafikiem, designerem oraz historykiem. W szczególności zajmuje się tematyką wojskowości w Azji. 

Autor przedstawił historię samurajów od początków tej wyjątkowej grupy społecznej, aż po ich kres, w tym ostatni głośny przypadek seppuku pisarza Yukio Mishimy (w 1970 roku). 

Dowiedziałem się między innymi jak samurajowie wyprawiali się do Korei Południowej na ,,rajdy" związane ze zdobywaniem nowych ziem i dóbr. Intrygującym wątkiem był ten dotyczący relacji biseksualnych lub homoseksualnych wśród tej grupy społecznej. 

Podsumowując, polecam tę książkę wszystkim fanom historii, Japonii czy ogólnie Azji. Co najciekawsze książka jest z tego roku, a ja dzięki mojej bibliotece mogłem ją przeczytać w ramach regału ,,nowości". :) 

Teraz jako formę przedłużenia tematyki czytam ,,Na południe od granicy, na zachód od słońca" Murakamiego. A potem czeka na mnie zbiór jego opowiadań ,,Ślepa wierzba i śpiąca kobieta". 



Pozdrawiam!

piątek, 19 czerwca 2026

Dużo się dzieje u mnie.

Tak jak w tytule. W przyszłym tygodniu muszę pojechać do OKE, aby zakończyć z nimi współpracę, wypełnić dokumenty do wypłaty i czekać na nią. Bo szybko skończyliśmy skanowanie kart odpowiedzi i jedyną pracą jest ta na magazynie. Nie bardzo dałbym radę połączyć to z obecną pracą na infolinii wychodzącej jednego sklepu internetowego. Dziś miałem pierwszy dzień i poszło mi nadspodziewanie dobrze (oczywiście w moim odczuciu, miałem parę uwag od team leadera, jednak nie za wielkich).

 Ogólnie jest to dla mnie pewnego rodzaju wyzwanie, żeby rozmawiać z obcymi ludźmi. Mamy jednak pomoce naukowe wpływające na płynność rozmów. Chyba też te trzy miesiące w Głównym Inspektoracie Pracy spowodowały, że uodporniłem się na pewne sytuacje. Dziś na przykład jedna pani miała pretensje, a ja przeszedłem nad tym w miarę spokojnie. Pewnie parę lat temu skończyłbym pracę po jednym tylko dniu. Zobaczymy jak jutro będzie, pewnie więcej osób odbierze telefony niż dziś. :) 

Rodzicielka w niedzielę jedzie nad morze, będę 10 dni sam. Ale mam co robić, sześć godzin w pracy zdalnej na tej infolinii, potem mogę sobie chodzić po mieście czy robić co tam chcę. Trochę przeraża mnie wizja upałów, w mieszkaniu mam klimatyzację, mogę przesiedzieć więc najgorsze chwile w zimnie, a wychodzić dopiero wieczorem. :D 

Pozdrawiam!

niedziela, 5 kwietnia 2020

Jak na filmie.

Dziś dwa razy do parku wjechały radiowozy, najpierw przyjechała policja, parę godzin później straż miejska. Odtwarzali w czasie przejazdu alejkami informacje, aby nie siedzieć teraz w parku, a raczej w domach. Co ciekawe wcale nie było dużo osób spacerujących, raczej widziałem przez okno ludzi skracających sobie drogę przez park. Nie mniej takie przypomnienie podstawowych zasad bezpieczeństwa jest zawsze na plus. Ogólnie całość przypominała mi scenę z jakiegoś filmu o ocalałych po Apokalipsie jakiejś. 

Wczoraj przerobiłem książkę z listami i pocztówkami wysyłanymi do różnych osób przez Johna Lennona (opracowanie Hunter Davies). Ogólnie rzecz biorąc sytuacja jest zbliżona do tej z ,,Monty Pythonem", w tłumaczeniu wiele żartów autora traci na wyrazistości, traci absurdalność pewną itp. Mimo to i tak jest to ciekawa wycieczka poprzez dekady, papeterię wykorzystywaną przez muzyka i przez jego większe i mniejsze problemy. Dziś albo jutro skończę książkę ,,Blog osławiony między niewiastami" autorstwa Artura Andrusa. Dobrze, że mam w zapasie jeszcze trochę książek (w tym rozpoczęte i nie skończone), bo ostatnio nadrabiam jak szalony słaby początek roku w tej materii. 

Pozdrawiam! 

wtorek, 29 października 2019

Powrót do Krypty.

Wróciłem do Krypty, czyli do archiwum na dół (sam wymyśliłem nazwę, całość wygląda jak jakiś schron bardziej). 

Muszę powiedzieć, że poprzedni tydzień spędzony przed komputerem był zupełnie inny. Jednak wolę chyba pracować aktywnie, siedzenie i wprowadzanie szeregu danych nudzi mnie niesamowicie. Nie mówiąc już o oczach, które wołają o pomoc już po paru godzinach pracy. Dlatego najlepiej jest tak jak teraz. 

Pozdrawiam!

niedziela, 6 października 2019

Biegnij Warszawo.

Mieliśmy okazję poprzyglądać się uczestnikom imprezy biegowej o dużo mówiącym tytule ,,Biegnij Warszawo". Po raz nie wiem który trasa przebiegała niedaleko naszej kamienicy. Aż żal było nie skorzystać. Minusem była już trochę jesienna pogoda, jakby wiatr nie był tak chłodny pewnie dłużej byśmy wystali przy trasie biegu. Na plus można zaliczyć ilość uczestników, właściwie wszystko wyglądało jak morze ludzi. 

Pozdrawiam!

środa, 25 września 2019

Film. Książka.

Obejrzałem ostatnio film dokumentalny, którego bohaterem był Hiranmoy Ghoshal. Pochodził z Bengalu Zachodniego, był pisarzem, który w 1934 roku przyjechał do Polski, by zostać wykładowcą na UW (wcześniej skończył studia w Kalkucie i w Anglii). Ciekawa jest historia jego przyjazdu. Podobno jak pracował w Szwajcarii jako szatniarz, zauważył go polski profesor, zajmujący się językami i kulturą Indii. Ściągnął Hiranmoya do swojej uczelni, jednak praca w naszym kraju ze względu historycznego trwała tylko do 1940 roku. Wtedy bohater filmu wrócił do Indii. Napisał wspomnienia z kampanii wrześniowej, w lokalnych rozgłośniach radiowych przekonywał swoich rodaków do tego, aby posłuchali co ma im do opowiedzenia o nazistach. Podobno w tamtym czasie była pewna grupa Hindusów, która wiązała swoje pochodzenie i pochodzenie nazistów od Ariów. Były też zapatrywania tego typu, że wróg mojego wroga jest moim przyjacielem, chodziło oczywiście o Anglików, dostrzegano możliwości wydostania się spod ich protektoratu poprzez zbliżenie się do nazistowskich Niemiec. W 1947 roku bohater dostał wysokie stanowisko w Moskwie, miał zajmować się promowaniem kultury Indii w swojej ambasadzie.  W 1956 roku powrócił do Indii, by zająć się opisywaniem, a nawet stworzeniem alfabetu dla niszowych języków. W 1957 roku powrócił do Polski, gdzie znów zajmował się wykładaniem na UW. Zmarł w 1969 roku, został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim. Do dziś żyje jego córka Mira, miał też syna Bogdana. 

Przeczytałem też książkę ,,The Most Beautiful. Moje życie z Prince`em". Autorka, Mayte Garcia przedstawiła historię swojego małżeństwa z tym artystą w dość interesujący sposób. Poznali się, gdy miała 16 lat, zaczęła wtedy tańczyć w zespole Prince`a. Gdy skończyła 20 lat coś między nimi się zmieniło, zbliżyli się do siebie na tyle, że w końcu zdecydowali się na ślub. Wspólne życie w trasach koncertowych, a także późniejsze dwie tragedie doprowadziły do stopniowego wygaśnięcia uczucia. Tymi tragediami było urodzenie dziecka (syna) z poważnymi wadami genetycznymi, który po pewnym czasie zmarł, później Mayte Garcia poroniła. Prince po jakimś czasie zaczął pocieszać się w ramionach innej kobiety, co doprowadziło do rozwodu pary. Zadziwiające było podejście tego znaczącego artysty do religii. Pewnie jego studia nad Biblią ze Świadkami Jehowy spowodowały swoiste odchylenia w tej materii. Bo nijak nie umiem zrozumieć, gdy człowiek tłumaczy brak zgody na badania genetyczne czy zabiegi medyczne swoją religią. Gdyby autorka książki nie zgodziła się na zabieg po swojej drugiej tragedii mogłaby umrzeć. Nigdy jakoś specjalnie nie intrygował mnie Prince, jednak po przeczytaniu tej książki jakoś inaczej na niego zaczynam patrzeć. Książka jest warta polecania, bo nie ma w niej taniej sensacji, są raczej wspomnienia wspólnych chwil, zarówno tych miłych jak i tych tragicznych. 

Dziś byłem z Rodzicielką na zakupach. Ogólnie zmęczyło nas to nieźle. Do tego jeszcze skomplikowała się sprawa z naszymi telefonami. Musiałem kupić nową kartę, okazało się potem, że wybrałem zły model. Ogólnie zakręcone chwile na tych zakupach były. 

Staruszek z kolei utknął na cały dzień w szpitalu. Dostał kolejną dawkę chemii, do tego był to najdłuższy jego pobyt w szpitalu (wizyta lekarska koło 15, podanie chemii parę chwil potem, wszystko wolno podawane, do tej pory nie ma Staruszka w domu jeszcze). 

Pozdrawiam! 

sobota, 21 września 2019

Odsłonięcie tablicy z historią kamienicy.

Przed południem na podwórku była mała uroczystość związana z odsłonięciem wymienionej w tytule tablicy. Było parę przemówień, odsłonięcie i na koniec mały poczęstunek. W sumie to bardzo dobra myśl na łączenie sąsiadów, zbliżenie jakieś i promowanie historii okolicy. 

Pozdrawiam!

poniedziałek, 25 marca 2019

Weekend z marzeń.

Ostatni weekend przyniósł dużo emocji sportowych. Polacy osiągnęli wiele w sezonie skoków narciarskich, wszyscy zawodnicy zasługują na uznanie. Podobnie jest z piłkarzami, w obydwu ostatnich meczach spisali się dobrze, brakuje pewnego rodzaju wykończenia niektórych akcji, jednak jak słusznie zauważono w gazetach zwycięzców się nie ocenia. Ważny jest wynik, a techniczne sprawy można dopracować jeszcze. 

Dziś Hunter i ich płyta ,,Arachne". Znów serwują połączenie charakterystycznych gitarowych ścian, które umiejętnie łączone są z dźwiękami skrzypiec Jelonka (na tej płycie jakoś schowane są lub jest ich nieco mniej, nie umiem do końca wyłapać), do tego zmiany tempa, wszystko wyważone w taki sposób, by szybko nie nudzić. Drak wykazał się także umiejętnym stworzeniem tekstów i podaniem ich w różnorodny sposób. Całość dotyka w największym stopniu zła, spraw powiązanych z nim. Można wracać wielokrotnie do tej płyty, by odkrywać kolejne warstwy znaczeniowo-muzyczne. Daję 9,5/10. 

Pozdrawiam!  

niedziela, 4 listopada 2018

Nieco leniwie.

Wróciłem do czytania książki o średniowieczu autorstwa pana profesora Romana Michałowskiego. Muszę powiedzieć, że od czasu do czasu bardzo lubię takie wirtualne podróże w czasie. Nie mówiąc o tym, że mogę się dowiedzieć czegoś nowego. 

Poza tym właściwie nic niezwykłego się nie działo dziś. 

Dziś polecam: Apotygma Berzerk (rock alternatywny, indie rock, industrial), Arcturus (metal progresywny, metal awangardowy, black metal, heavy metal) oraz Arenę (rock progresywny). 

Pozdrawiam!

piątek, 19 października 2018

Hiszpania część 10.

3 października mieliśmy kolejną wycieczkę. Tym razem do Maroka. Najpierw ruszyliśmy autokarem do miejscowości Algeciras, by wsiąść na prom płynący w kierunku Ceuty. Na miejscu dołączył do nas Abdul, miejscowy przewodnik. W drugim autokarze (ten pierwszy został w Hiszpanii) powitał nas po arabsku, hiszpańsku i angielsku. Opowiedział co nieco o sobie, okazał się ciekawą postacią, jego rodzice byli pracownikami ambasady, ma przez to w sobie niezłą mieszankę kultur, zna arabski (to akurat nie dziwne), hiszpański,  francuski i angielski. W tym ostatnim języku opowiadał nam o Maroku, często dodawał specyficzne: ,,czy uwierzycie, że...". Ogólnie jego opowieści wzbudzały zainteresowanie, nasza pani przewodnik z biura podróży tłumaczyła w razie co jego słowa. 

Na granicy z Marokiem (jechaliśmy do Tetuanu) przeżyłem szok, nie widziałem jeszcze nigdy tylu ludzi chcących przekroczyć tę niewidzialną linię między państwami. Dowiedzieliśmy się sporo o tym jak wygląda życie w tej okolicy, kobiety po kilka razy dziennie chodzą do Ceuty, by potem sprzedawać towary za mniej więcej 10 euro/kurs. Co ciekawe zwolniono z cła wszystko, co wnosi się do Maroka na własnych plecach. 

Jak jechaliśmy do Tetuanu widoki zmieniały się co chwilę, od zbliżonych do hiszpańskich, przez zielone tereny, aż po góry Riff. Z okna autokaru widziałem wielbłąda, a w samym już Tetuanie osła przechodzącego po pasach przez ulicę. 

Po dotarciu do celu zostaliśmy wypuszczeni z pojazdu na jakimś rondzie, szybko wszystko poszło na szczęście. Dołączył do nas Aziz, pomocnik dla naszych przewodników, który wskazywał nam drogę w ciasnych zaułkach medyny, nawet wiedział jak po polsku mówi się podstawowe kierunki (w prawo, w lewo). Po kilkudziesięciu minutach dotarliśmy do apteki berberyjskiej.  Zapach od samego progu kusił, nigdy nie spotkałem się z tak ciekawym miejscem. Pan prowadzący ten biznes wyglądał jak skrzyżowanie Andrzeja Piasecznego z Maciejem Zakościelnym. Do tego znał naprawdę dużo słów po polsku, bardzo ciekawie brzmiała mieszanka angielsko-polska, gdy opowiadał o kolejnych specyfikach możliwych do kupienia. Kolejnym przystankiem był sklep z pamiątkami, gdzie można było spróbować sił w targowaniu. Muszę powiedzieć, że nawet całkiem dobrze mi szło, tylko zabrakło czasu na zadowalające sfinalizowanie transakcji. Na koniec poszliśmy do knajpy berberyjskiej, gdzie podano nam zupę warzywną, kuskus z kurczakiem i warzywami, mięso z rusztu, ciastka i miętową herbatę. 

Muszę powiedzieć, że wycieczka ta była czymś w rodzaju pewnego rodzaju przewartościowania tego co mam i znam. Stwierdziłem, że muszę zmniejszyć ilość swojego narzekania, bo mimo wszystko nie muszę aż tak mocno walczyć o siebie każdego dnia jak ludzie w Maroku. 








Pozdrawiam!

piątek, 14 września 2018

Kolejny film powstaje pod oknami.

Kolejny raz przyjechała jakaś ekipa filmowa, rozstawili się pod oknami, nawet parę razy widać było jakiegoś aktora (tak sądzę), jednak nie kojarzyłem go z żadnej produkcji. Nie wiem też czy kręcono odcinek serialu czy do filmu coś. Ekipa po paru godzinach zebrała się i pojechała sobie. Muszę powiedzieć, że czasem ciekawie jest w mojej okolicy. 

Pozdrawiam! 

sobota, 14 lipca 2018

Zapowiada się film/serial.

Znów pod oknami ekipa filmowa (chyba) szykuje się do kręcenia czegoś (tylko czego dokładnie). Od wczoraj część ulicy była wyłączona z parkowania, dziś pojawił się dźwig z koszem, potem parę innych aut, czyli coś na rzeczy musi być. Ciekawe tylko czy będzie to kręcenie czegoś do filmu czy serialu. Skoro jest dźwig pewnie część ujęć będzie z zewnątrz do wnętrza budynku, a może chodzi o jakieś inne ujęcia. Zawsze z chęcią obserwuje takie wydarzenia, zwłaszcza, że w okolicy gdzie mieszkam zdarzają się takie sytuacje dość często. 

Dziś polecam: Queens of the Stone Age (hard rock, stoner rock), Quella Vecchia Locanda (rock progresywny, muzyka eksperymentalna) oraz Reverend Bizarre (doom metal). 

Pozdrawiam!

środa, 20 czerwca 2018

Nieco zmian w planach.

Wczoraj wieczorem Rodzicielka ukruszyła sobie kawałek zęba. Dziś idzie do naszej pani doktor stomatolog, nie wiadomo w jaką stronę całość pójdzie. Na razie przesunęliśmy na piątek wyjazd na działkę rodziny.

Byłem dziś na rowerze, zrobiłem 20 kilometrów. Na Pradze bardzo dobrze mi się jeździło moją ulubioną ścieżką wśród drzew, cień cały czas, fajne warunki jezdne. Ogólnie nic tylko polecać.
W parku widziałem kilku chłopaczków z rowerami, w pewnym momencie jeden z nich z pomocą kolegi włożył swój rower do fontanny i zaczął jeździć. Dawno nie widziałem czegoś z jednej strony tak dziwnego, a z drugiej intrygującego jednak.

Pozdrawiam!

sobota, 19 maja 2018

Przed wyjazdem.

Zajęcia dziś były dość ciekawe. Omawialiśmy sposób wykonywania wyroków TK oraz sporządzanie tekstów jednolitych. Jutro z tego co pamiętam mają być przepisy karne i prawo miejscowe. O ile to drugie zagadnienie ma w sobie jakiś tam potencjał, to przepisy karne kojarzą mi się z nudnymi wykładami na licencjacie. I chyba już nic tego nie zmieni. Na czerwiec mamy już zapowiedziane dwa zaliczenia, na szczęście jedno można będzie w domu zrobić właściwie (zaczniemy na zajęciach tylko), a drugie zrobimy w grupach. 

Po zajęciach od razu ruszamy w drogę, aby na miejscu być o względnie ,,ludzkiej" porze. Ciekawi mnie jak będzie się jechało, bo w niedzielę to różnie może być. 

Pozdrawiam!

czwartek, 17 maja 2018

Zakupy książek.

Pogoda dziś była nieco lepsza niż wczoraj, koło 10 rano przestało padać, więc zdecydowałem się wybrać na te Targi Książki. Znów najwięcej książek, bo 8 wybrałem w takich namiotach znajdujących się na błoniach Stadionu. Na terenie Targów znalazłem trzy pozycje, jedną pt. ,,Zawód: Powieściopisarz" Murakamiego, a także dwie książki wydawnictwa Sejmowego, jedna o wolności umów i jej ograniczeniach, druga o grze politycznej w Sejmie. Poza nimi wypatrzyłem same historyczne książki, jedne bardziej, a drugie nieco mniej ambitne (choć pewnie nie gorsze). W większości obejmują czasy drugiej wojny światowej, średniowiecza i I Rzeczpospolitej. Zapewne jak powoli przeczytam je, napiszę parę słów o nich. 

Pozdrawiam!

sobota, 7 kwietnia 2018

Ratatuj. Pół na pół.

Wczoraj obejrzałem sobie film animowany pt. ,,Ratatuj". Muszę pochwalić twórców za bardzo dopracowane według mnie efekty wizualne, woda w kanałach, sierść głównego bohatera o imieniu Remy (szary szczurek), nie mówiąc już o Paryżu, witraże w katedrze Notre Dame fenomenalnie wykonane. Ciekawa jest też relacja tego szczura z Linguinim, młodym chłopakiem zatrudnionym w jednej z najlepszych restauracji w stolicy Francji. Ostatecznie Remy spełnia swoje marzenia i zostaje kucharzem. Jak dla mnie film ma zacne przesłanie, aby zawsze dążyć do swoich celów, nieważne jak świat stara się w tym przeszkodzić. Poza tym zawarto w nim odrobinę ciekawostek dotyczących sztuki kulinarnej.

Dziś zajęcia były takie pół na pół. Połowa była ciekawa nawet, a druga już mniej, choć dało się wytrzymać. Jutro czeka na całą grupę to zadanie, o którym pisałem wczoraj.

Pozdrawiam! 

niedziela, 4 lutego 2018

Filmowo. Zajęcia.

Dla zainteresowanych dziś na TVN-ie jest film ,,Hobbit: Niezwykła podróż". Nagram sobie, bo reklamy na tej stacji mogą do siwienia prowadzić. Kiedyś oglądałem ten film i się zachwyciłem. :) 

Na zajęciach z ciekawszych rzeczy omówiliśmy proces przyjmowania przez Polskę umów międzynarodowych. Nie wiedziałem, że to taki złożony proces jest. 

Dziś polecam takie grupy muzyczne: Outblast (elektroniczna, hardcore), Periphery (metal alternatywny, heavy metal) oraz Porcupine Tree (rock, metal, muzyka eksperymentalna, ambient itp.). Słyszałem wcześniej o Porcupine Tree, jednak jakoś nie kojarzyłem za bardzo ich kawałków. Muszę powiedzieć, że powoli wzbudzają we mnie podziw swoją muzyką.

Pozdrawiam!

poniedziałek, 4 grudnia 2017

OSR. Prezenty.

Przeczytałem sobie dziś dość krytyczne opracowanie na temat oceny skutków regulacji (OSR) stosowanej w Polsce. Autor przedstawił efektywność na przestrzeni paru lat, potem porównał do Zachodu, a na końcu przedstawił swoje wnioski. Wydaje mi się jednak, że potrzeba wielu lat wpajania wielu osobom jak należy poprawnie wypełniać te dokumenty. Bo na razie wypełnia się je właściwie po to, bo wymagają tego przepisy. Jak się czyta później niektóre elementy to wychodzi na to, że nowa ustawa ma same plusy, a co najlepsze nie generuje kosztów. Czyli jak dla mnie autor sobie, a rzeczywistość sobie.

Zamówiłem sobie dziś 11 prezentów, dokładnie płyt z muzyką. Zakres od składanki Pink Floyd z utworami, które lubię, przez blues rock, hard rock, po hardcore. Część pewnie wydam sobie po Mikołajkach, resztę pod choinkę zostawię. Jak przyjdą napiszę dokładniej jakie to płyty i stopniowo po wysłuchaniu napiszę pewnie parę słów o każdej. :) 

Pozdrawiam!

niedziela, 12 marca 2017

Uczelnia. Nieco ciekawiej.

Dziś na uczelni omawialiśmy kontrolę Państwowej Inspekcji Pracy, całkiem ciekawe zagadnienie. 

Obiecano nam ankiety satysfakcji z zajęć na dziś. Nie wiem czemu nic z tego nie wyszło i w końcu nie wypełniliśmy tych dokumentów. To po co pisać było?

Jutro chyba pojedziemy po ten odkurzacz nowy, może uda mi się nabyć nowe płyty czy coś ciekawego z innych dziedzin?

Dziś jest: Światowy Dzień Drzemki w Pracy, Dzień Matematyki i Dzień Przeciwko Cenzurze Internetu. 

Pozdrawiam!