Pokazywanie postów oznaczonych etykietą sportowo. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą sportowo. Pokaż wszystkie posty

sobota, 4 sierpnia 2018

Sportowo. Obserwacje.

Dziś oglądałem transmisję mistrzostw badmintona, kolarstwa torowego, wioślarstwa oraz pierwszy etap Tour de Pologne. Muszę powiedzieć, że takie nagromadzenie imprez, zwłaszcza w Glasgow robi na mnie wrażenie. W poniedziałek zaczynają się jeszcze jedne zawody, mistrzostwa Europy w lekkiej atletyce. Z racji mojego zamiłowania do niektórych dyscyplin na pewno co nieco sobie obejrzę. Zwłaszcza rzut młotem jest dla mnie czymś ciekawym.    

Od paru dni obserwuję robotników balansujących na krawędzi dachu, mają wymieniać papę nad dwoma lokalami, dlatego wciągają materiały na dach linami. Najpierw robili to bez żadnego urządzenia, stojąc nad dość pokaźną przepaścią. Potem zbudowali kołowrotek na trójnogu, który przypomina dzieło dadaisty. Dodali też sobie listwę na krawędzi, żeby lepiej stąpać po niej. Widocznie panowie są przyzwyczajeni do tego, dla mnie jest to nadal dość szokujący widok, człowieka nad przepaścią. 

Pozdrawiam!

niedziela, 24 września 2017

Poszukiwanie sensu. Sportowo.

Od pewnego czasu przeglądając strony z memami zauważam coś zadziwiającego mnie do granic. Chodzi mi o drugą edycję Gangu Świeżaków, to co wyprawiają niektórzy ludzie (zakładając, że wpisy o walkach o te maskotki są w całości prawdą) nie mieści mi się w głowie. Można nawet powiedzieć, że przerosło to zjawisko wojny o torebki pewnej dość znanej firmy czy buty/klapki innej znanej firmy, które były dostępne w sieci sklepów raczej spożywczych. Łączy się to w dużej mierze ze zjawiskiem ,,madek", Sebixów i Karyn, jednak nawet w sumie te elementy nie dają mi odpowiedzi na pytanie, gdzie tu jest sens. Może chodzi o coś na kształt koczowania pod sklepami za Oceanem w oczekiwaniu na pierwsze modele telefonu z jabłuszkiem. A może to coś, czego po prostu nie ogarniam, bo całość ma jakiś ukryty przekaz, może po prostu nie nadążam za rozwojem cywilizacji? 

Oglądałem dziś mecz siatkarek, przegrana z Azerbejdżanem wydaje mi się czymś niezwykłym, od początku liczyłem na sukces naszych zawodniczek, a tu taki klops. Widziałem też kilka ostatnich biegów w żużlowym pojedynku Leszna z Wrocławiem, muszę powiedzieć, że emocje były o wiele lepsze i większe niż przy siatkówce. Dałem radę też prześledzić ostatnie 30-40 kilometrów w kolarskich mistrzostwach świata. :) 

Pozdrawiam! 

środa, 26 lipca 2017

Znów książkowo. Sportowo.

Przeczytałem wczoraj książkę autorstwa Kingi Dunin pt. ,,Tabu". Po mniej więcej 20 stronach rzucałem tomiszczem po pokoju. Autorka przekroczyła według mnie pewne granice, zastosowała bowiem tak stereotypowe rysy bohaterów, że nawet mnie, skręcającego w lewo to bolało. Jak można twierdzić, że każdy zwolennik prawicy to katolik, który nie dopuszcza do siebie żadnych możliwości zmian, tradycja jest dla niego święta, a każde odstępstwo to najgorsza zbrodnia. Według autorki tacy ludzie są be. Za to cacy są ci z otwartym umysłem, dla których najważniejsze jest cytowanie wielkich filozofów i przekrzykiwanie się z osobami wierzącymi. Absurd, absurd i jeszcze raz absurd. Do tego pomysł, że świat wymyśliła i stworzyła tzw. Stworzycielka nawet dla mnie, człowieka uważającego się za poszukującego wiary jest czymś dziwnym, powiedziałbym nawet niedorzecznym. Najbardziej zadziwiające sceny nadchodzą jednak nieco później. Okazuje się bowiem, że tajemniczy Marek wyjaśniający poprzez maile świat Marcie, głównej bohaterce książki to jej brat cioteczny. Nie byłoby w tym nic strasznego, gdyby nie fakt, że któregoś dnia obydwoje okłamują rodziców i korzystając z ,,wolnej chaty" idą na całość. Wlewają w siebie wódkę, doprawiają to grzybkami (ale nie z octu) i kosztują co to znaczy seks. Nie mam nic przeciwko tym czynnościom, jednak wydaje mi się, że epatowanie miłością po narkotykach w książce, uznanej przez wydawcę za pozycję dla młodzieży nie jest zbyt trafionym pomysłem. Pod koniec całej powieści autorka znów wraca do schematów. Para zostaje przyłapana przez ojca Marka (przedstawiciel konserwatystów), on dostaje cios w twarz, ona ma jak najszybciej wracać do domu. O wszystkim dowiadują się rodzice Marty (postępowcy), na początku są oczywiście w szoku. Jednak jak ojciec głównej bohaterki znajduje ją po powrocie na dworcu robi coś, co do teraz nie mieści mi się w głowie. Idą na obiad do chińskiej knajpy, w międzyczasie ojciec Marty robi jej wykład poparty wieloma ,,mądrymi" wywodami o tym jak niedobre jest kazirodztwo. Całość kończy list Marka, który wybiera fizykę zamiast Marty. Gdyby świat wyglądał tak czarno-biało jak kreśli go pani Dunin, byłoby nudno do granic. Ktoś w Internecie napisał, że ta książka jest jakaś. Zgadzam się z tą opinią, jednak byłoby lepiej, gdyby była jakaś w nieco lepszej formie. Bo nadal nie mam pojęcia co było dla autorki większym tabu, miłość bohaterów czy może stosunki panujące w domu Marka. Nie zgadzam się za to z komentarzem na okładce, że książka ta ma skłonić dzieci i rodziców do rozmowy o tym, co w życiu najważniejsze. 

Oglądałem dziś relacje z Wrocławia, zachwyciłem się gimnastyką (skoki po odbiciu się z takich małych trampolin, skoki na specjalnej ścieżce, układy statyczne i dynamiczne), zaciekawił mnie hokej na rolkach (Polacy przegrali mecz z Czechami) i piłka ręczna na plaży. Z kolei Legia rozczarowała mnie swoją grą. Piłkarze stołecznego klubu stracili dwa gole tak szybko, że nie zdążyliśmy nawet wyjść z pizzerii, bo zaraz dowiedzieliśmy się o drugiej bramce. 

Dziś mamy: Światowy Dzień WZW oraz Dzień Administratora (stron WWW i pokrewnych spraw). 

Pozdrawiam!

poniedziałek, 24 lipca 2017

I po sprawie.

Naprawiłem dziś Internet, nie wiem na jak długo, dlatego specjalnie się nie cieszę. 

Oglądałem też wyścigi ,,uliczne" na rolkach. Uliczne były tylko z nazwy, bo odbywały się na specjalnym torze asfaltowym. Całkiem ciekawe, zwłaszcza jak porówna się z wyścigami na tym tworzywie sztucznym ze dwa dni temu. Muszę powiedzieć, że sport to wcale nie samo zdrowie jak to się ładnie mówi. Jedna z uczestniczek tego wydarzenia upadła i poważnie zraniła się o asfalt. Podobnie było z naszym kolarzem Rafałem Majką.

Jutro jedziemy do sklepu, bo chcemy kupić prezent dla gospodarzy Wyspy (czyli działki na Mazurach, gdzie jedziemy niedługo i tak umownie nazywamy to miejsce, choć tak naprawdę ma pomost łączący wyspę i brzeg, czyli wyspa nią do końca nie jest). 

Dziś jest: Dzień Policjanta (święto Staruszka, który pracował kiedyś w policji) i Dzień Pszczółki Mai. 

Pozdrawiam! 

niedziela, 2 lipca 2017

Na sportowo. Wizyta.

Rano oglądałem ze Staruszkiem rajd Polski (WRC czyli samochody wyścigowe, takie jak startuje pan Kajetanowicz na przykład). Kilku kierowców nieźle wywijało na szutrowych drogach niemal 200 km/h. Jednak pewien Estończyk nie wyrobił się na zakręcie, wpadł do rowu, a potem dojechał do mety rozbitym autem (niemal cały przód mu poszedł) z wielką stratą czasową. Szkoda mi go było, bo podobno dotąd był na pierwszej pozycji. Z kolej w pizzerii, gdzie jedliśmy obiad jak i potem w domu oglądaliśmy dwa ostatnie mecze Pucharu Konfederacji (taki sprawdzian przed Mundialem dla najlepszych drużyn poszczególnych federacji piłkarskich). Zarówno mecz Portugalia-Meksyk jak i Chile-Niemcy przyprawiły mnie o zawrót głowy jeśli chodzi o brutalność zawodników. Momentami miałem wrażenie jakbym oglądał mecz rugby. A już wielkim chamstwem było jak jeden z zawodników niemieckich rzucił się na piłkę, nakrył ją własnym ciałem, a rywala, który chciał odzyskać piłkę kopnął w twarz. Przecież Chilijczyk mógł nawet  stracić oko. 

Byliśmy też u Babci, poznaliśmy panią Julię, która zastępuje panią Sławę, bo ta wyjechała na Ukrainę na dwa tygodnie. Jak dla mnie jest o wiele lepsza jeśli chodzi o ogólny odbiór, a i Babcia nic nie mówi złego o niej tak jak czasem na panią Sławę mówiła. 

Jutro mam wizytę u okulisty, więc przez atropinę nie wiem czy będę w stanie coś naskrobać. Najwyżej pojutrze streszczę co i jak. 

Dziś mamy: Dzień Dziennikarza Sportowego i Międzynarodowy Dzień UFO. 

Pozdrawiam!